Foto: Agnete Brun

Walgermo-intervjuet

Alf Kjetil Walgermo var ferdig med sin «eksistensielle triologi» – ungdomsbøkene som handlar om å miste sin nærmaste, og kva tapa gjer med dei etterlatte sin gudstru. Då mista Walgermo sjølv eit barn, to dagar før terminen.

Det er byrjinga av november, og nesten nøyaktig to år sidan Tomine døydde. Tomine døydde i mors liv eit par dagar før termin. Sidan då har pappaen, Alf Kjetil Walgermo, sørga og streva med tvil og tru. Kvardagen pressar seg på, sjølv når noko slikt skjer, og i dag kjem Walgermo frå jobben i Vårt Land til ein kafé litt lenger bort i gata.

– Det hadde ikkje blitt ei større sorg om Tomine hadde døydd to dagar etter og ikkje to dagar før termin, seier Walgermo: – Det var viktig for oss å gi henne ei ordentleg gravferd sjølv om ho døydde før ho var fødd. Ein skal ikkje mange tiår attende i tid før det ikkje var noka markering. Ein snakka ikkje om slike dødsfall. Barnet blei berre lagt i ei ukjent grav. Pårørande fekk ikkje eingong vite kor dei låg. Vi er komne mykje lengre i dag. Det er større openheit kring å snakke om desse tinga.

Artikkelen er 2817 ord lang.

Du må være abonnent for å kunne lese denne artikkelen

  • Ordinært abonnement
  • Privatabonnement
  • Korttidsabonnement
Emneord: